Dit was mijn Wilde Maand (alcoholvrij en vegan), maar… wat nu?

IMG_5965.jpg

Op 31 mei kreeg ik opeens het idee dat ik wel wat extra uitdaging kon gebruiken. Ik besloot om vanaf 1 juni (de dag nadien dus) eens een maandje geen alcohol te drinken, volledig plantaardig te eten en in de mate van het mogelijke vegan te leven. Ik noemde het mijn Wilde Maand, vooral omdat de beslissing nogal wild genomen was. Een week later kon je al een dolenthousiaste update lezen; ik was zó aangenaam verrast door het begrip van iedereen en het heerlijke eten dat ik voorgeschoteld kreeg!

Voor ik me opnieuw helemaal verlies in dat enthousiasme, ga ik het even hebben over de alcoholvrije dimensie van juni. Een maand zonder alcohol is natuurlijk (gelukkig maar) geen onhaalbare uitdaging. Ik vond het wel eens jammer om geen glaasje wijn te bestellen op een festival, of geen Stella te drinken tijdens het supporteren voor onze Rode Duivels, maar een marteling was het zeker niet. Ik ontdekte zelfs enkele hele fijne nieuwe alcoholvrije drankjes! Hoegaarden Radler Agrum 0.0, zelfgemaakte mojito met rumaroma (al zie ik nu dat dat toch een héél klein beetje alcohol bevat, tsja), pomton, en – eerder een herontdekking – Crodino.

Grote voordelen merkte ik echter niet. Het gehoopte effect op mijn huid bleef uit, en ik voelde me ook niet opeens veel fitter of energieker (al had ik daarvoor ook al niet bepaald een tekort aan energie). Op 1 juli (de kwartfinale) genoot ik dus opnieuw van een pintje. Redenen om alcohol te schrappen zie ik niet, al probeer ik wel (net zoals vroeger) om niet te overdrijven. Hersencellen zijn kostbaar!

IMG_5972

En dan die andere uitdaging: plantaardig eten. Sommige mensen vroegen me of ik het niet moeilijk vond om te koken zonder zuivel of eieren. Welnee, dat is voor mij al lang niet moeilijk meer, doorheen de jaren dat ik meer plantaardig begon te koken heb ik al zoveel in de keuken staan dat het vanzelfsprekend is geworden. De grootste uitdaging was voor mij zonder twijfel om me over het moeilijk doen heen te zetten: aan andere mensen duidelijk maken dat ik geen dierlijke producten wil eten en hen vragen om een alternatief te voorzien, of zelf een alternatief meebrengen en hopen om niet als onbeleefd bekeken te worden.

Ik beschreef in mijn eerste update al enkele positieve ervaringen die me dat had opgeleverd, en ik kan er enkel positieve aan toevoegen. Hier komen nog enkele dingen die me zijn bijgebleven:

  • Een etentje Bij De Griek (Mol): Vreselijk bevooroordeeld dacht ik dat een Griek niets zou kunen klaarmaken zonder een blok fetakaas, maar niet was minder waar. De supervriendelijke en open minded kok maakte voor mij één van de lekkerste ovenschotels die ik ooit gegeten heb.
  • Nog een etentje: Toen ik belde om uit te leggen wat mijn wensen waren vroeg de kok of ik zelf ideeën had. Ik vroeg of de aspergesalade misschien kon aangepast worden, en dat kon! De eitjes eruit, een kleine aanpassing in de dressing, en hup, mijn bord was gevuld! Met blaadjes sla voornamelijk, dat wel, maar ik heb zeker niet slecht gegeten en ben dankbaar voor de flexibiliteit van de kok!
  • Best Kept Secret festival, de hemel voor elke vegan (en elke andere) muziekliefhebber! Ik at zoveel geweldige dingen: een jackfruit pulled pork sandwich, veggie gyros van Vleesch Nog Visch, een heerlijke tofu pad thai en praktisch alles wat Just Like Your Mom in de aanbieding had (waaronder een vegan donut!). De foto’s van deze post zijn daar gemaakt.
  • Een etentje bij de ouders, die geheel toevallig die dag een volledig plantaardige maaltijd van Hello Fresh gepland hadden. Hoera voor Hello Fresh en de flexitarische pa en ma!
  • Een ontbijtje bij Living in Geel: Ik had op voorhand gebeld, maar ter plaatse bleek er toch niet echt iets voorzien te zijn voor vegans. Geen nood, improviseren kan ook! Ik kreeg lekker veel vers fruit met muesli, en brood met zelfgemaakte confituren, pindakaas, stroop en speculoospasta (nog steeds zó blij dat die helemaal plantaardig is!).
  • Een verjaardagsfeestje bij een vriendin, met voor iedereen pannenkoeken: Gelukkig liet mijn lieve vriendin dit op tijd weten en nam ik simpelweg een pak tortillawraps mee die ook prima te vullen waren met alle hartige en zoete dingen die ze voorzien had. Ik was oorspronkelijk van plan om mijn eigen vegan pannenkoekendeeg mee te brengen, maar ik was doodsbang dat de pannenkoeken zouden mislukken en iedereen medelijden zou hebben met die arme vegan. Ook al zijn vegan pannenkoeken bij mij nog nooit mislukt, voor alles een eerste keer, en het zou me maar daar gebeuren…
  • Hier was ik nog het bangst voor: een zondagse pistolet eten met de schoonfamilie. Ik wist dat er enkel kaas en vleesbeleg zou zijn en had even geen idee wat ik moest doen, tot ik dacht aan de redder in bijna alle moeilijke situaties… pindakaas! Ik stopte een pot in mijn handtas, zette hem met een onschuldig gezicht mee op tafel, en kreeg geen enkele gekke blik! Nu ja, behalve dan van enkele pindakaashaters, maar da’s helemaal begrijpelijk (ik was dat vroeger namelijk ook). En dan bleek er ook nog eens speculoospasta te zijn. Joehoe!
  • Mijn eerste vegan barbecue, met heerlijke vegan slaatjes, satékes én dessert.

Ik vond het een ongelooflijk fijne maand, en ik wil echt iedereen bedanken die zo lief en begripvol gereageerd heeft! Wat ben ik blij dat ik dit gedaan heb, het heeft me doen beseffen dat af en toe eens anders doen dan van mij verwacht wordt helemaal niet het einde van de wereld hoeft te betekenen. Integendeel, het zorgde voor een heleboel leuke ervaringen én boeiende gesprekken.

IMG_5963.jpg

Dat alles leidt onvermijdelijk tot de grote vraag: wat nu? Ik voel me zo goed bij plantaardig eten (en vegan leven, al kwam dat deze maand minder aan bod doordat ik geen cosmetica of kleding kocht) dat ik er heel graag gewoon mee zou doorgaan. Mijn omgeving zou er ook niet meer van schrikken, iedereen weet intussen wel dat ik er wat gekke (al is dat relatief) eetgewoontes op nahoud. Uiteten is blijkbaar ook he-le-maal geen probleem.

Maar! Maar maar maar. Toch zijn er situaties waarin ik uitzonderingen wil maken. Mijn Tibetaanse collega die dumplings heeft gemaakt voor iedereen een vreselijk benieuwd is wat ik ervan vind. Een soepje dat me als hapje wordt voorgeschoteld in een restaurant (dat veel moeite heeft gedaan voor een plantaardig hoofdgerecht) waarvan ik niet zeker weet of de room plantaardig is. Een citytrip naar Barcelona waar een lokaal restaurantje bekend staat om zijn verrukkelijke traditionele paëlla. Een vakantie in Oostenrijk waar een afgelegen berghut écht enkel vleesbouillon op voorraad heeft.

Een veganist (een echte dan) zal ik nog niet meteen worden (zeg nooit nooit), maar ik ben deze maand wel een flinke stap dichter gekomen. Mijn schroom in sociale situaties heb ik grotendeels overwonnen. Mijn geloof in de onbeduidendheid van perfectie blijft. Een zwart-witdenker ben ik sowieso niet, dus ik voel me best comfortabel in de grijze zone. Niet 100% comfortabel, maar ik ben ervan overtuigd dat het net goed is om keuzes constant te herevalueren en uit te dagen, in plaats van een standpunt in te nemen en dat dan blind te blijven verdedigen. We zien wel waar het me brengt, maar ik heb het geweldige gevoel dat ik een goede richting uitga…

Advertisements

9 thoughts on “Dit was mijn Wilde Maand (alcoholvrij en vegan), maar… wat nu?

  1. Eric 7 juli 2016 / 11:22

    … toch fantastisch dat jouw “flexitarische pa en ma” fantaflexipracheweldige nazaten hebben 😊
    groetjes,pa
    Date: Thu, 7 Jul 2016 05:55:02 +0000
    To: ericvst@hotmail.com

    Liked by 1 persoon

    • Tine 7 juli 2016 / 17:19

      Zo lief! Dankjewel voor de reactie paps, zeer mooi woord ook, dat ga ik onthouden 😉

      Like

    • Tine 7 juli 2016 / 17:26

      Yes! Dankjewel Gerhilde, ik ben blij dat ik het enthousiasme in mijn hoofd kon vertalen naar een blogpost!

      Liked by 1 persoon

  2. Lalagè 7 juli 2016 / 17:24

    Wat fijn dat het zo goed is gegaan 🙂 valt mee hè? Er valt altijd weer iets nieuws te ontdekken in de plantaardige keuken 🙂

    Like

    • Tine 7 juli 2016 / 17:28

      Dat kan je wel zeggen, ik eet nu zoveel gevarieerder dan toen ik nog gewoon een ouderwetse vleeseter was…

      Like

  3. Femke 10 juli 2016 / 18:33

    Ik vind je ‘grijze zone’ opmerking ontzettend tof! Soms heb ik wat moeite met mezelf en anderen te overtuigen dat ik niet hypocriet ben. Ik sta 100% achter vegan eten en leven, maar ik ben en blijf wel flexibel in sociale situaties. Voor mij werkt dat het best. Nu nog het kunnen uitgelegd krijgen aan kritische carvivoren én veganvrienden. 😉
    Jij hebt geholpen, bedankt!

    Like

    • Tine 10 juli 2016 / 21:36

      Ik ben zo blij met je reactie, Femke! Heel fijn om te horen dat er nog mensen in die grijze zone zitten. Het is – qua uitgelegd krijgen – niet de gemakkelijkste keuze, maar ik voel me er toch op mijn plaats!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s