Dit waren mijn Dagen Zonder Vlees: niet perfect, maar heel geslaagd

DVZ DAG 40.png

Drie weken geleden eindigde Dagen Zonder Vlees, de bewustwordingscampagne over de impact van onze voedingsgewoontes op het milieu. Je kan hier lezen dat ik, naast mijn gewoonte om zoveel mogelijk plantaardig te eten, ook nog voor een paar extra uitdagingen ging: meer seizoensgroenten, minder voedselverspilling en minder verpakkingen. Ergens halverwege schreef ik al over mijn vorderingen.

Ik heb lang getwijfeld of ik over de eindbalans zou schrijven. Ik heb immers niet al mijn doelen gehaald, en heb zelfs meer dan eens vlees gegeten. Het is niet zo dat ik teleurgesteld was in mezelf, of dat ik vond dat het een mislukking was (verre van), maar echt inspirerend vond ik mijn halfslachtige traject ook niet. Gelukkig zag ik enkele dagen geleden het licht: ik heb best wel wat goede dingen gedaan die maand! Enkele voorbeelden: ik heb heerlijk gekookt met (seizoens)groenten die ik voordien als buitenaards beschouwde, veel minder voorverpakte voedingsmiddelen en dranken gekocht, en mijn portemonnee eindelijk nog eens geleegd (en mijn herbruikbare potjes gevuld) bij Robuust.

Andere goede voornemens zijn minder goed gelukt: ik at vlees op een familie-etentje waar ik niet onbeleefd wou zijn, ik probeerde pesto te maken van worteltjesloof maar eindigde met een oneetbare grasachtige soep die ik toch nog moest weggooien, en ik vond bladluizen op mijn muntplantje waardoor ik ook dat moest wegkieperen. Maar! In totaal bespaarde ik 657 m² op mijn ecologische voetafdruk, wat overeenkomt met 443 baden water of de broeikasgassen van 950 km autorijden.

IMG_4759.jpg

Dat niemand perfect is weten we intussen allemaal, maar ik denk dat veel mensen (waaronder ik, blijkbaar) die gedachte te weinig toepassen als het gaat om duurzame voeding. Bewust eten is geen kwestie van alles of niks. Ik hoor vaak de woorden: “Ik zou nooit vegetariër kunnen worden, want ik zal mijn biefstuk / spek met eieren / gegrilde ribbekes / gerookte zalm … nooit kunnen missen.”, waarna desbetreffende persoon helemaal niets verandert aan zijn/haar eetpatroon. Gemiste kans! Misschien kan hij/zij bijvoorbeeld wel de salami vervangen door een lekkere veggie spread zonder iets te moeten missen. Perfectie is niet nodig om een verschil te maken.

Ook ik zal waarschijnlijk nooit vegetariër of veganist worden, want dat zou betekenen dat ik op reis niet meer kan proeven van vele lokale specialiteiten, en dat ik van vrienden verwacht dat ze speciaal voor mij aanpassingen doen. Ik vind het fijn om af en toe een lekker stukje exotisch fruit te kopen, maar dat houdt me niet tegen om steeds te kijken waar mijn groenten en fruit vandaan komen en een sterke voorkeur te hebben voor lokale producten. Ik gebruik herbruikbare zakjes als ik boodschappen doe, maar voel me niet schuldig als ik een blik kikkererwten of een zak havermout koop.

Ik ben overtuigd dat jezelf een schuldgevoel aanpraten (of, iemand anders een schuldgevoel aanpraten) niet bepaald aanmoedigend werkt, maar eerder verlammend. “Ik zal het nooit helemaal goed doen, dus waarom zou ik proberen.”, dat idee. Nochtans is niks minder waar als het gaat om duurzaam eten. Ik word blij van elke dag dat ik plantaardig eet, elk stuk seizoensfruit dat ik koop en elke keer dat ik mijn re-sacks gebruik. Zo maak ik wel degelijk een verschil. Wat ik doe is niet perfect, maar heel geslaagd.

Advertenties

13 thoughts on “Dit waren mijn Dagen Zonder Vlees: niet perfect, maar heel geslaagd

    • Tine 20 april 2016 / 21:44

      Dankjewel Liesbeth, ben blij dat je het mooi vond!

      Like

  1. greet 20 april 2016 / 12:56

    Mooi verwoord! Een beetje mildheid ten opzichte van onszelf en anderen brengt ons verder dan alles perfect willen doen.

    Like

  2. xmodeorakelsx 20 april 2016 / 18:28

    Super artikel! We hebben het met plezier gelezen. Het is niet makkelijk, maar wij hebben ook een paar weken Vegan gegeten en nu zijn we weer Vegetariërs!

    Like

  3. Kelly 22 april 2016 / 15:48

    Beter inconsequent goed dan consequent fout, zeg ik altijd! Waarbij ‘goed/fout’ trouwens staat voor wat jij zelf goed/fout vindt, niet wat een ander denkt. En nu stel ik me ook wel de vraag: moet je alleen stukjes schrijven die anderen moeten inspireren? Daar gaat het toch niet / niet altijd om? En anderzijds: ik ben ervan overtuigd dat je met dit stukje zeker wél mensen kan inspireren! Er zijn al genoeg 100% vegetariërs / veganisten / andere … dus jij hoeft dat niet te zijn om mensen te kunnen inspireren 🙂 Bon, dus, wat ik vooral wil zeggen: schouderklopje voor jezelf!

    Like

    • Tine 23 april 2016 / 08:01

      Oh kelly, zo lief! Ik ben helemaal akkoord met je standpunten hoor, en ik ben blij dat jij ook vindt dat inspireren niet altijd nodig is. Soms moet er gewoon iets van mijn hart, of heb ik simpelweg zin om iets te delen. Moet kunnen he?

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s