#kookboekweek – Goed Eten van Dorien Knockaert

kookboekweek

Ik had er op andere blogs al veel leuke dingen over gelezen, over die #kookboekweek. Het initiatief komt van Sofie van Fiekefatjerietjes en Silke van Julienne, met als doel om als blogger de handen in elkaar te slaan met andere bloggers. Zeer leuke bijwerkingen zijn onder andere oude favoriete kookboeken herontdekken, meer nieuwe recepten uitproberen en een goede reden hebben om nóg meer kookboeken te kopen. De regels zijn simpel: kies een kookboek waar je te weinig uit kookt, kies een week met enkele vrije avonden, maak tijdens die week minstens 3 recepten uit het boek en deel je ervaringen met de wereld. Let’s do this! Oh en bonus: ik mocht van de schrijfster een receptje delen op mijn blog! Scroll naar beneden voor een heerlijk exotisch dessertje.

Over het onderwerp van mijn eerste Kookboekweek heb ik geen seconde getwijfeld; het werd Goed Eten van Dorien Knockaert. Eigenlijk is dit boek veel meer dan een kookboek. Naast recepten is het boek gevuld met prachtige verhalen over een zoektocht naar goed eten, eten waar iedereen blij van wordt. Onderwerpen als voedselverspilling, bijvangst, dieren eten en het sprookje van bio-eieren worden onder de loep genomen, maar zonder iemand of iets te veroordelen en vooral met heel veel smaak.

Een dikke twee jaar geleden, toen ik mijn eerste wankele stappen zette in de wereld van duurzaam eten, kwam ik toevallig terecht op Jonge Sla, de blog van Dorien Knockaert. Het was de eerste blog die ik ooit volgde, en ik smulde van Dorien’s verhalen en positieve foodvibe (en later ook van haar recepten natuurlijk). Toen haar boek uitkwam kon ik niet wáchten om het te kopen en ik las het nadien dan ook in één ruk uit. Natuurlijk heb ik in die tijd veel meer gelezen, gehoord en gemaakt, maar goed eten werd voor mij toch een soort van levensfilosofie.

Cover

Maar nu over de receptjes! Er staan enkele recepten in het kookboek die ik al vaak opnieuw gemaakt heb (zoals de legendarische pittenpaté en de perzik-tomatensalade). Het werd echter dringend tijd dat ik nog eens bladerde door andere pagina’s dan degene die ik al jaren geleden ge-post-it had. Toen ik dat eindelijk deed merkte hoeveel potentiële lekkernijen er nog in het boek stonden!

Ik startte dinsdag met de tex-mexbonen (p. 88). Als ik kook met bonen of kikkererwten ga ik meestal voor de luie oplossing (een blik), maar na dit te koken kon ik niet anders dan lekker clichématig zuchten dat het eigenlijk toch niet zo moeilijk en zoveel lekkerder is. De bonen waren heerlijk, in tegenstelling tot wat de crappy foto doet vermoeden, en ik word helemaal blij van het idee dat er nog vijf porties in mijn diepvriezer zitten voor later!

Woensdag maakte ik het (meer fotogenieke) witloofsoepje met peer en tempé (p. 28). Ik maak niet zo vaak soep omdat ik meestal de voorkeur geef aan eten met bite aan. Soep komt hier enkel op tafel als laatste redmiddel voor in de koelkast vergeten groenten. Deze combo van bitter-zout-zoet leek me echter zo goed dat ik het gerecht toch een kans wou geven. Daar ben ik achteraf heel blij om, want voor zo weinig werk was dit echt een heerlijke lunch, mét bite door de krokante tempehblokjes en de verse peer.

De curryspruitjes (p. 19) stelde ik lang uit. Ik eet graag spruitjes, maar bijna altijd rauw in een slaatje. Dit leek me een leuke andere manier om ze klaar te maken, lekker gekruid en exotisch. Ik haalde voor dit gerecht zelfs speciaal hele mosterd-en komijnzaadjes in huis; ik gebruik uit gemak meestal gewoon gemalen specerijen. Terwijl ik dit gerecht maakte kwamen de heerlijkste geuren naar boven, maar de uiteindelijke smaak stelde een beetje teleur. Misschien omdat de spruitjes apart gegaard worden van de kruiden en pas nadien gemengd, zodat ze de smaken niet echt opnemen. De kruidencombinatie ga ik wel onthouden, dat aroma, wow…

Zaterdagavond kreeg ik vriendinnen op bezoek en maakte ik de notenflapjes met peer en oranjebloesem (p. 115) als dessert. Ik heb dagen getwijfeld, want ik gebruikte nooit eerder filodeeg. Dat gedoe met natte handdoeken en snel werken om uitdrogen te voorkomen vond ik altijd een beetje angstaanjagend, maar ik vond dat de tijd rijp was om die angst te overwinnen. Natuurlijk viel het best wel mee, en de rest van het recept is supersimpel. De flapjes waren superkrokant (daar houd ik van), maar in mijn versie net niet zoet genoeg. Ik gebruikte iets te weinig vulling en de optionele honing (vervang door ahornsiroop als je van zoals ik een herbivoor bent) vond ik echt wel nodig. Het recept vind je hieronder. Een paar goede redenen om het te proberen: perfecte introductie in bakken met filodeeg, de crunch is verslavend, de smaak doet denken aan een Marokkaanse souk (of dan toch mijn beeld ervan, Marokko staat hoog op mijn to-visit lijst).

IMG_4680


Notenflapjes met peer en oranjebloesemwater

Ingrediënten (voor ca. flapjes)

  • 2 rijpe, zoete peren
  • 50 g walnoten
  • 50 g amandelen
  • 1 tl oranjebloesemwater
  • 1 tl ahornsiroop, en wat meer om de flapjes mee te besprenkelen
  • ca. 80 g margarine
  • ca. 300 g filodeeg, ontdooid

Bereiding

Verwarm de oven voor op 180°C. Snijd de peren in dunne partjes en leg ze in een ovenschaal in de oven, tot ze gaar zijn. Rooster intussen de amandelen in een ander ovenschaaltje de amandelen, zo’n 8 minuten, tot ze licht verkleurd zijn.

Hak de amandelen en walnoten in fijne kruimels, met een mes of een hakmolentje. Plet er de peer bij (zonder het sap dat er is uitgelopen, dat kan je opdrinken). Breng het mengsel op smaak met het oranjebloesemwater en ahornsiroop. Houd er rekening mee dat je het zult inpakken in filodeeg, dat niet zoet is. Het mengsel mag dus vrij sterk smaken.

Laat de margarine smelten in een kopje. Haal het filodeeg uit de verpakking en knip het in repen van ca. 7 cm breed en minstens 25 cm lang. Leg ze op het aanrecht, bedekt met een vel bakpapier en een vochtige theedoek, om te vermijden dat het deeg uitdroogt.

Leg een reep deeg voor je op het aanrecht (met de korte kant naar je toe), bestrijk het met margarine en leg er een tweede reep op, die je ook bestrijkt met margarine. Leg een flinke eetlepel notenvulling in de hoek onderaan, duw het plat ineen driehoekige vorm en vouw de reep zigzaggewijs rond de vulling, tot boven. Het deeg mag niet om de vulling spannen, want dan barsten de flapjes in de oven. Gebruik wat extra margarine om het uiteinde tegen het driehoekje te plakken en om de bovenkant te bestrijken.°

Leg de flapjes op een stuk bakpapier op de bakplaat en bak ze ca. 20 minuten tot goudgeel. Besprenkel ze voor het serveren met wat extra ahornsiroop.

 

° Als je de flapjes op voorhand wil maken (zoals ik deed), kan ze de ongebakken invriezen in een afgesloten doosje, tussen laagjes bakpapier. Als je ze gaat bakken hoef je ze niet eerst te ontdooien.

 

Advertenties

6 thoughts on “#kookboekweek – Goed Eten van Dorien Knockaert

  1. fiekefatjerietjes 24 januari 2016 / 19:57

    Wauw, Tine, een geslaagde eerste #kookboekweek! Hopelijk heb je de smaak te pakken en blijf je meedoen :-).
    Ik las ‘Goed Eten’ al eens uit de bib, maar eigenlijk wil ik het boek nog steeds graag zelf hebben. Toch maar doen, met de boekenbon die ik van mijn metekindje kreeg 🙂

    Like

    • Tine 24 januari 2016 / 22:16

      Inderdaad, super geslaagd. Dikke merci dus aan jou en Silke voor het leuke idee. Ben al volop aan het brainstormen over de volgende 😉 En ja hoor, Goed Eten verdient een plaatsje in je boekenkast!

      Liked by 1 persoon

    • Tine 29 januari 2016 / 15:49

      ‘Goed Eten’ is inderdaad geweldig als je een beetje into duurzamer/ethischer eten bent, maar eigenlijk is het leuk voor iedereen die van eten houdt 😉

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s