Our Hungry Planet – Update 2

Goeiemorgen daar! Ik hoop dat jij – net als ik – rond dit tijdstip gewoon je keukenkast open hoeft te trekken om je ochtendhonger te stillen. Gelukzakken zijn we. Ik rondde gisteren week 2 af van de MOOC Our Hungry Planet (lees hier hoe week 1 verliep), en leerde dat veel mensen het nog steeds heel moeilijk hebben om elke dag genoeg en goed eten te verzamelen…

In de tweede week van de cursus werd ingezoomd op drie regio’s: Europa, Sub-Saharisch Afrika en Zuidoost-Azië. Zoals te verwachten was kampt elke regio met specifieke problemen: snelle urbanisatie en grote afhankelijkheid van import in Europa, bevolkingsgroei en ongelijkheid in Afrika, gigantische ongelijkheid en natuurrampen in Azië. Ik ga hier natuurlijk even héél kort door de bocht, maar het is duidelijk dat elke regio (en subregio) een specifieke aanpak van die zeer verschillende problemen vereist; een globaal voedselzekerheidsplan is niet aan de orde.

IMG_2197.jpg

Maar goed, ik wil jullie niet vervelen met algemeenheden, de cursus staat online als je je wil verdiepen in het onderwerp. Wel wil ik weer enkele dingen delen die me opvielen en/of verbaasden:

  1. Europa is de grootste importeur van sojameel ter wereld, en staat op de tweede plaats wat betreft sojabonen. Soja is een goedkope en eiwitrijke vorm van veevoeder, vooral voor varkens en kippen. Heb je je al eens afgevraagd wat de grootste oorzaak is van onbossing in de Amazone? Yep, de veestapel.
  2. Er is een interessante discussie aan de gang in Europa over biobrandstoffen. De beschikbare landbouwgrond is al schaars, en een deel daarvan dan aanwenden voor energieproductie i.p.v. voedselproductie roept veel weerstand op. Logisch, maar niet volledig terecht als je het mij vraagt. 3% van de landbouwgrond (in de EU) wordt momenteel gebruikt voor biobrandstofproductie, 1/3 voor gewassen voor humane consumptie, en op de resterende grond (bijna 2/3) worden gewassen voor dierlijke consumptie geteeld. Misschien kunnen onze eetgewoonten dus ook wel een deel van de oplossing zijn?
  3. 1 op 4 mensen in Sub-Saharisch Afrika is nog steeds ondervoed. In Zuidoost-Azië is de situatie de laatste jaren heel erg verbeterd, maar daar is het systeem dan weer heel erg fragiel doordat zo’n 100 miljoen boeren daar op zeer kleine schaal werken en ze daardoor een beperkte toegang hebben tot technologie en informatie, en heel slecht bestand zijn tegen veranderende natuurlijke omstandigheden, laat staan natuurrampen.
  4. Een begrip dat echt is blijven hangen is resilience. Het is een concept dat ik al wel vaker ben tegengekomen is de wereld van duurzame voeding, en ik besef nu weer des te meer hoe essentieel het is. Resilience – vaak vertaald als veerkracht – is de capaciteit van een sociaalecologisch systeem om verstoringen te absorberen en zichzelf te herorganiseren bij veranderingen van buitenaf. Gezien de klimaatveranderingen die eraan zitten te komen (en waar sommige regio’s nu al middenin zitten) is het belangrijker dan ooit dat voedselproductiesystemen zich snel kunnen aanpassen. Dit lijkt een uitdaging voor alle regio’s die hier besproken werden.

IMG_2191

De foto’s in deze post nam ik tijdens mijn Aziëreis in september, op een marktje in Melaka, Maleisië. Heel toevallig gaat een deel van de lessen van volgende week over de specifieke voedselsituatie in Maleisië. Wordt voor mij dus weer heel interessant!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s